من پت هستم

توی این ماتمکده، گاهی اوقات خنده هم بد نیست.

این لینک را بخوانید

و البته با تشکر ویژه از سایت رجانیوز

پس نوشت: حالا اگر کسی هست که میرحسین را می‌شناسد ولی حجتیه  و افراد معروفش را نمی‌شناسد برود توی ویکی‌پیدا نگاه کند، آن وقت دیگر حتما می‌خندد + ++

گویا، ما باختیم حریف شروع کرده به شاخ و شونه کشیدن!

بر خلاف اعتقادم به مفید بودن یار کشی‌های خیابانی در طولانی مدت، به این دفعه امید دارم. امید از باب زنده ماندن روح آزادی خواهی مردمم است. مردمم حریف خشنی دارند که شاید فقط شاید اگر توی یک یار کشی حسابی کم بیاره، بشود باهاش ۲ کلمه حرف حساب زد.

مدتی بود که حجب و حیا مانع از اعتراف این حقیر می‌شد. ولی بالاخره باید گفت، مدتی‌ست که دچار یبوست مزمن در امر نوشتن شده‌ام. مدتی‌ست که هیچ ایده‌ای به ذهنم نمی‌رسد و توانایی دور کردن رخوت و تنبلی در نوشتن را هم از دست داده‌ام.

خلاصه‌ی امر، حسب الحالی نوشتم، بلکه دوستان مستجاب الدعوه مرحمتی بفرمایند.

ببینید این لینک را.

دویست هزار نفر آدم مرده‌اند. گوسفند هم بود آدم دلش خون می‌شد. بعد این موجوداتی که نه درکی از مرام معصومین و پیغمبر دارند و نه بویی از انسانیت، دارند جز جز می‌زنند که ۷ تا شیعه مرده‌اند و ۱۵۰ نفر بی‌خانمان شده‌اند. آخه تو چی هستی؟ تو از همون طائفه‌ای هستی که منتظرید، امام زمان بیاد و آنقدر بکشد که تا زانوهاش توی خون فرو برود؟ خدایا خودت ما را از دست این قوم نجات بده

منبع

یادش بخیر. یادم می‌آید خیلی بچه که بودم، بابام عشق این گل آقا بود. جای همچین مجله‌ای روزها خیلی خالیه، شاید ما هم عاشق اون می‌شدیم. این لینک را هم ببینید و اصلا هم فکر نکنید که  می‌خواهم به عکس بالایی ربطش بدهم