من پت هستم

شب هالوین توی خیابان گرنویل این بنده خدا را دیدم، مشغول معرکه‌گیری و زنجیری پاره کردن بود و بالاخره چند سکه‌ای هم کاسبی می‌کرد. دلم بد جور هوای پهلوان‌های معرکه‌گیر ایران را کرد. اکثرا واقعا پهلوان بودند و براشون دور از مردی بود که برای پول و نان شب سرشون را جلوی کس و ناکس خم کنند. برای همین هم به زندگی درویشی و معرکه‌گیری روی ‌آورده بودند. این رفیق توی عکس هم از اون پهلوان‌ها بود، بند و زنجیرا پاره می‌کرد، برای چند تا پنی. اون چند تا پنی هم که آخر شب خرج رهایی از دنیا و شر و شورش شد. خوش بحال اون‌هایی که توی زندگیشون بند پاره می‌کنند و هیچ بندی هم اسیرشون نمی‌کنه.

عزت زیاد پهلوون