من پت هستم

آقای کرباسچی، ایمیل تبلیغاتی شما را خواندم و بسی مشعوف شدم که در میان این ۳-۴ میلیون ایمیلی که زده‌بودید و با این همه گرفتاری، ایمل این بنده‌ی کم‌ترین را فراموش نکرده  و به من هم ایمیل فرموده بودید. با خودمان گفتیم جسارتی کرده و پاسخی چند صفحه‌ای برای شما بنویسیم، بلکه ابراز ارادتی کرده باشیم و در کنارش هم کمی گله و گلایه، آخر مرا شکریست با شکایت. منتهای تصورم این بود که این عالیجنابان، از باب مشغله‌شان، پاسخمان را ناخوانده پاک کنند و یا به گوشه‌ای رها کنند تا خود بپوسد و ... اما امروز دیدم که نامه‌بر یاهو پیغام آورده که هی فلانی یافت می‌نشود! آخر این چه آدرسیست که هرچه ما بر درش کوبیدیم، عبث بود و کسی جوابی نداد؟

آره آقای کرباسچی، از شما انتظار نداشتم که با آدرس خونه‌ی مردم نامه بفرستی، مگه داری شبنامه می‌فرستی؟ حداقلش می‌رفتی یک آدرس ثبت می‌کردی یک صفحه‌ی ساده می‌گذاشتی اونجا. مگه چندی خرجشه؟ بخدا به آقای کروبی می‌گفتی و فاکتور می‌بردی براش، همه پولت را برمی‌گردوند. آخه منی که دارم به رای دادن به آقای کروبی فکر می‌کنم به خاطر ۴ تا آدم قدر قدرتی مثل توِ . حالا تو بیا، و دل ما را بشکن!